Brillantine
Een derde Kalua, een derde Vodka, een derde melk. De Kalua en de melk kunnen vervangen worden door Tia Maria, Baileys en Cream, maar ik drink de The Dude versie van de White Russian.
Een derde Kalua, een derde Vodka, een derde melk. Ongeveer, want ik ben nog op zoek naar de ideale mixcombinatie. Iets minder vodka de volgende keer mag wel. Iets meer melk dempt de scherpe vodka smaak, maar killed ook het vleugje Kalua. Iets minder vodka, een klein beetje meer melk en iets meer Kalua. De volgende smaakt inderdaad beter. Mijn olifanten geheugen onthoudt de visuele hoeveelheden voor de volgende keer.
Daar sta ik. Midden in de woonkamer. Dit keer geen Havilah uit de speakers, maar het Blue Harlem radio station van Last.fm. Imelda May zingt in Blue Harlem een cd vol met jazz en swing. Vanavond is mijn woonkamer een rokerige club. Mijn haar zit in een brillantine scheiding. Een glas White Russian in mijn linkerhand. Met een filtersigaret losjes in de rechter dans ik door de donkere club.
Ik neem nog een slok White Russian. Ik trek een grote wolk rook mijn verteerde longen in. Mijn voeten dansen de volgende swing plaat kapot. Mijn hersenen schieten heen en weer. Van haar naar hier. Van hier naar daar. Via mijn geluk naar de verontwaardiging. Langs mijn woede en voorbij een harde lach. De grote zoektocht naar inspiratie.
“Het gaat zeker goed met je?”, zei een vriendin zaterdag op de markt. “Je schrijft niet meer.” Ze heeft gelijk. Het gaat goed met mij. Het wachten en het hopen is voorbij. De zinloosheid is ingezien. Ik schreef het zelf. Can I only write when I’m miserable?
Ideeen genoeg. Inspiratie is in mijn leven nooit ver weg. De verhalen liggen voor een observator op straat. Voor mijn neus of anders net om de hoek. Mijn hoofd vormt de stukken als vanzelf. Automatisch en toch komt er niets op papier.
Mijn voeten dansen het volgende swing nummer aan flarden. Het glas in mijn linker hand. De filtersigaret losjes in de rechter. Mijn haren glimmen van de brillantine. Ik neem nog een slok. De mix is bijna perfect. Ik trek aan mijn sigaret. De rook brandt nicotine bevrediging in mijn verteerde longen. De verhalen vormen zich als vanzelf in mijn hoofd.
Ik moet me nodig weer eens een stuk schrijven…
February 9th, 2010 at 20:38
ik zou een moord doen voor een white russian… in de jaren ‘90 dacht ik hetzelf te kunnen mixen: 2 delen melk en 1 deel vodka (tja?) fijn dat er weer een stuk geschreven is! wordt niet al te gelukkig!
February 9th, 2010 at 21:29
@tkorsel. Nee die mix van jou klopt niet helemaal nee
Ik ga er zo maar weer eentje maken. Ik denk dat ik stop met bier drinken en over stap op het werkelijke drinken.
February 11th, 2010 at 0:04
leve rss…
zonder dagelijks te checken toch op de hoogte…
February 21st, 2010 at 21:55
De zinloosheid is ingezien.
Dat. Dus.
February 27th, 2010 at 20:42
En aangezien deze blog ook al weken geleden is…
gefeliciteerd!