Wat ik u wilde vertellen

Ik wilde u vertellen over die ene keer dat ik cocaïne snoof. In die donkere danstent in de hoofdstad en dat ik toen een ontzettend opgefokt gevoel in me kreeg. Mijn hele hoofd gilde, doe wat, doe dit, doe dat, dans, spring, zuip, doe! En tegelijkertijd was een schijnbaar nog nuchter gedeelte van mijn zijn zich heel erg bewust van die opgefokte ik. En dat dat deel als op een afstand naar zichzelf stond te kijken en hoe ik toen dacht, jij bent helemaal niet leuk zo. Niet meer doen. En laat het nu maar over zijn.

Ik wilde u vertellen over die ene vrouw waar ik ooit eens mee naar huis ging. Over hoe ik van te voren wist dat dat helemaal geen goed idee was en hoe ik daar ontzettend gelijk in kreeg toen ik eenmaal bij haar in bed lag en dat het toen te laat was. En hoe ik de ochtend erna blij verrast werd met een weergaloos ontbijt en goddelijke koffie en dat de gedachten van de avond er voor totaal verkeerd leken te zijn. En over hoe ik haar nooit meer zag.

Ik wilde u vertellen over dat weiland waar ik langs reed en waar slechts 1 koe in stond. En hoe ik toen door reed. Over hoe ik twee kilometer verder nog steeds aan die koe dacht en hoe ik toen omgekeerd ben om terug te rijden naar die koe. Ik wilde u vertellen over hoe ik bij het hek stond en tegen haar praatte en hoe de koe hoe langer ik tegen haar praatte dichter naar mij toe kwam tot haar kop op het hek lag en ik haar mocht aaien. En over hoe ik mezelf vervloekte op dat moment, omdat mijn camera thuis op tafel lag.

Ik wilde u vertellen over die ene man. Die muzikant die van die pareltjes van liedjes maakt. Over hoe hij zo een grote zou kunnen worden en hoe dat nooit zal gebeuren, omdat de man er meer genoegen in schept om tijdens zijn optredens al die pareltjes om zeep te helpen. En over hoe diezelfde man dan wel weer heel erg grappig blogt en twittert.

Ik wilde het u allemaal vertellen, maar iedere keer dat mijn vingers op het toetsenbord lagen en ik een lege pagina met woorden probeerde te vullen kwam er telkens iets uit dat mij op de delete knop deed drukken. Alsof mijn hoofd door andere dingen in beslag werd genomen, maar het enige andere wat er de afgelopen weken was, was de kermis en hoewel dat reuze gezellig was is dat echt niet iets dat mijn hoofd zo bezig hield dat er geen ruimte meer was voor andere dingen.

Er was ook ruimte genoeg, want de verhalen kwamen als vanzelf. Als altijd. Of op de Puch. De verhalen waren waar ze altijd zijn, maar behalve een droom kreeg ik niets op papier. Behalve een droom en alle verhalen in mijn hoofd had ik schijnbaar helemaal niets te vertellen. Feitelijk heb ik natuurlijk ook niets te vertellen en ben ik net als u een marionet van mijn eigen leven. Zaak is slechts om dat leven dan het marionetten waard te laten zijn. Toch?

Dat wilde ik u dus vertellen.

2 Responses to “Wat ik u wilde vertellen”

  1. gewebkijk Says:

    en ik bedank je daarvoor…

  2. esther Says:

    Ik vind het erg mooi verteld…

Leave a Reply