In de trein

Als ze het balkon op komt lopen door de schuifdeur heen lijkt ze in paniek. Met angstige ogen kijkt ze om zich heen. Ze kijkt naar links en naar rechts. Naar mij op het klapstoeltje boven aan de trap en naar de vrouw met racefiets naast haar. Ik kijk naar de vrouw met de racefiets. En weg is ze weer.

Nog geen twee minuten later is ze weer terug op het balkon. Nog steeds met de paniek in haar ogen. Ze oogt als een vakantieganger. Zo’n vakantieganger waar ik bijna dagelijks mee in de ochtend trein zit. Reizen nooit met de trein, maar een E35,- Schiphol taxi is te duur. Wat denk je dat een vakantie kost tegenwoordig? Het zijn moeilijke tijden dus gaan we naar een ver oord, maar de taxi is te duur.

Ze hebben altijd de paniek in hun ogen die vakantiegangers. Op een stukje van 35 minuten 10 keer vragen of dit de goede trein is. Hun te grote koffers als waren ze stewardessen en piloten in de weg geparkeerd in een overvolle trein. De paniek in de ogen en altijd te krap voor de laatste incheck mogelijkheid. Moeder de vrouw vaak zittend in een coupe. Vaders op wacht bij de koffers.

Dit meisje kijkt net zo, maar te zien aan het trein abonnement dat ze de conducteur laat zien is ze een ervaren reizigster. Ze pakt haar telefoon en mompelt, “Waar ben je dan? Godverdomme. Neem nou ohop!” Hij is in de verkeerde trein gestapt vertelt ze tegen de vrouw met de racefiets. Die kijkt mij aan en denkt hetzelfde als ik. Dat juist zij zelf in de verkeerde trein zat.

Opeens zien we beide waarom ze zo raar staat te hinkelen. Haar in een slipper gestoken linkervoet vertoont een flinke verse wond. Hij in de verkeerde trein is niet haar enige pech vanochtend. Ze vertelt de vrouw met de racefiets hoe het gekomen is, maar dat kan ik niet verstaan. Het aangeboden water om de wond een beetje te spoelen wijst ze af. “Dank je het gaat wel.” Als de trein een zwieper maakt ligt ze languit op de grond. Ik kijk naar de vrouw met de racefiets die haar overeind helpt. Ze glimlacht naar me.

Op Sloterdijk stap ze uit en kijkt me nogmaals aan. Ik krijg weer een glimlach en een “prettige dag.” Dat is het al.

One Response to “In de trein”

  1. jack of hearts Says:

    Vermaak om onschuldige vakantiegangers durf je wel. Ik sta zelf af en toe als vakantieganger in een trein met een zwaar bepakte fiets, hudjemudje tussen allerlei mensen die menen dat zo’n trein bedoeld is om naar het werk te gaan. Ze zitten allemaal in de verkeerde trein, die dolende zielen :-)

Leave a Reply