Can you take me to the moon?

“That’s one small step for a man…, one giant leap for mankind”

Vind je het gek? Je staat daar maar mooi even op de maan. Het is dan wel 40 jaar geleden, maar toch. Maar een man of 12 kunnen het met je mee zeggen. Op die kale ronde steen. De wereld is van jou op 384.000 km afstand. Niemand die je daar iets kan maken.

Kom op geef mij ook een maan. Hij mag best iets dichterbij staan hoor. Die 384.000 km is ook weer zo overdreven. Gewoon om de hoek of zestien hoeken verder is ook goed. Als het maar een beetje aan te rijden is op de Puch. Een persoonlijke maan waar ook mij niemand iets kan maken.

De meesten van die paar die het genoegen hebben mogen proeven hebben het geluk van het niemand kan mij iets maken niet lang vast kunnen houden. Terug op moeder aarde aan de drank. Of oud worden in een zelf verkozen afgezonderd bestaan. Terug op moeder aarde was moeder aarde nooit meer hetzelfde geweest als voor de reis.

Nooit meer hetzelfde, want vanaf de maan gezien zagen ze van moeder aarde slechts haar schoonheid. Haar puurheid. Vanaf het oppervlakte van de maan was de aarde niets meer dan haar schoonheid. Haar schoonheid en haar puurheid. De rotte etterende puisten te ver weg om met het blote oog te kunnen zien. Nooit hadden ze er moeten weg gaan. Raketje demonteren, tentje opzetten, primus brandertje installeren en het slaapmatje uitrollen.

Ik zou het wel weten. Geef mij zo’n plek. Geef mij iemand of ergens om heen te gaan waar het leven alleen in haar schoonheid en puurheid tot mij komt. Geef mij een plek waar alle rottende etterende puisten te ver weg zijn om met het blote oog te zien. Onzichtbaar, ondenkbaar of gewoon niet bestaand. Raketje demonteren, tentje opzetten, primusbrandertje installeren, slaapmatje uitrollen en nooit meer weg gaan.

Waar ben jij? Ben jij mijn giant leap?

One Response to “Can you take me to the moon?”

  1. tkorsel Says:

    En natuurlijk een crosspuch.. naast de tent wachtend op een ritje!

Leave a Reply