De platen van 2009 (so far) deel 3

Graham Lindsey – We’re All Allone In This Together

Rinkelt de naam Old Skull nog een belletje in uw oren? Een door een fanatieke pa gedreven punkrock bandje van begin jaren 90? Niet zo vreemd als dat niet zo is, want het enige wat bijzonder was aan deze band was dat ze ongeveer 11 jaar oud waren. Graham drumde er nog een blauwe maandag in toen Old Skull alweer over zijn hoogtepunt heen was. Nu hij een jaar of bijna 30 is doet hij heel wat anders. Singer-songwriter, alt-country, americana, folk. Graham probeert af en to eeen beetje als Bob Dylan te klinken. Zowel wat betreft zang als zanglijnen als zijn manier van mondharmonika spelen. Als je daar doorheen luistert hoor je gewoon een heerlijke plaat met lekkere singer-songwriter, alt-country, americana, folk liedjes erop. Er is nog hoop voor mij om na al die jaren punkherrie nog eens fijne luister muziek te maken. En die hoes he. Die vind ik echt heel mooi.

Gliss-Devotion Implosion

Shoegaze in hot. Shoegaze is het ding. Of is het ondertussen alweer over het hoogte punt heen? Ik ben er nog niet uit wat ik van shoegaze moet vinden. Loveless van My Bloody Valentine blijft briljant. Asobi Seksu vind ik iets te dromerig en zoetjes. Gliss vind ik wel leuk. Op Devotion Implosion gaat de (g)ruis nog meer over de gitaren dan op voorgaande platen. Wat ik zo fijn vind aan Gliss? Is het dat er onder de muur van gitaareffecten hier en daar een flinke dosis rock doorklinkt? Is het de stem van zangeres Victoria Cecilia die een lekker rauw, opwindend randje heeft? Ik hou het gewoon op allebei.

William Elliott Whitmore – Animals In The Dark

William Elliott Whitmore. Wat is het toch fantastisch wat die man uitbrengt. Van dodelijke eenvoud ook. Meestal niet meer dan een paar simpele gitaar of banjo akkoorden. Heel af en toe een drum. Het is William zijn stem die zijn muziek naar een hoger plan trekt. Noem het folk. Noem het americana. Noem het alt-country. William zingt met een stem die naar sigaren en whiskey ruikt. Lekker rauw en gerafeld. Op deze hoes zowaar eens geen dode dieren skelletten. In april zag ik hem een knus optreden geven in Concerto. Op 17 september ben ik te vinden in Paradiso.

Jack Oblivian – Saturday Night Part 2

Ergens in de drukte van zijn Oblivians reunie tour vond Jack nog een gaatje om een 10inch onder eigen naam te maken. Een 10inch die ik digitaal legaal mocht binnen halen. Was ik niet van al Jack zijn solo werk zo onder de indruk als de soul die zijn Oblivians maat Greg met Reigning Sound uitbrengt (binnenkort een nieuwe plaat!), van dit kleinood geniet ik tot in mijn tenen. Lekkere vette garagerock, soul, boogie. Jack is op dreef. Het is gewoon jammer dat Saturday Night Part 2 slecht 6 nummers duurt. Laat dat deel 3 dus maar snel komen Jack!

Soap&Skin – Lovetune For Vacuum

Soap&Skin. Soap&Skin. Soap&Skin. Ik zoek naar woorden. Ik wroet mijn hele gevoel door, maar kan maar niet het juiste vinden om te omschrijven wat ik van deze plaat vind. Belachelijk mooi. Geweldig! Aangrijpend. Ik kom niet verder en het voldoet niet. Soap&Skin is het muzikale project van de 19 jarige Oostenrijkse Anja Plaschg. Soap&Skin is experimenteel, donker, onheilspellend, aangrijpend. En vooral een uniek werk van een pas 19 jarig meisje. Een piano, strijkwerk, een ijle heel erg hoge stem. Muziek om echt voor te gaan zitten en die de zon doet doven. Muziek die mij wederom verbaasd over mijn eigen muzieksmaak. Prachtig mooi.

De reageerdoos is open! Ik ben nog wel niet klaar met deze serie en later deze week volgt nog een deel 4, maar ik ben te benieuwd naar welke platen ik dit jaar volgens u gemist heb. Geef uw favorieten en must listen lijst maar door.

6 Responses to “De platen van 2009 (so far) deel 3”

  1. Polle Says:

    Ja maar. Ja maar. Ja maar. Die favorieten had ik al doorgegeven. Bat for Lashes, mist nog in je overzicht, hoewel het misschien het gothic sausje naar jouw smaak misschien te nadrukkelijk aanwezig is.

    Overigens genoten van de delen tot dusver. Ik lees je muziekstukken graag.

  2. Frommel Says:

    @Polle. Bat For Lashes nog niet kunnen vinden. HINT!

  3. begt Says:

    ik denk niet zozeer dattut een kwestie is dat jij iets gemist heb, er is gewoon ook muziek waar jij niet voor gaat.
    zo vind ik de nieuwe Novastar en de derde Veils erg mooie platen en geniet ik zélfs van de meest recente Placebo. die zie ik bij jou niet gauw terugkomen, hoe ruimdenkend je ook bent geworden ;-) )

  4. brasikurtz Says:

    Soap&Skin is fantastisch. Bat for lashes is ook mooi.
    Anna Ternheim’s “Leaving on a Mayday” is ook een mooi album.Vooral “Black Sunday afternoon”.

  5. André Says:

    Heb vandaag voor het eerst het album van Gliss beluisterd. Geweldig album! Nog bedankt voor de tip!

    Mijn favorieten van dit jaar sluiten daar wel op aan: The Horrors – Primary Colours en het titelloze debuut van The Pains of Being Pure at Heart. Ook ben ik weer er blij met de laatste van Super Furry Animals, misschien zelfs hun beste plaat tot nu toe.

    Verder: Bat for Lashes, Royksopp, Patrick Wolf en The Juan MacLean.

    Met de door iedereen bewierrookte Grizzly Bear en Dirty Projectors kan ik voorlopig weinig.

  6. semtex Says:

    Het meest onder de indruk ben ik van Kazuki Tomokawa, een Japanse acid-folk singer. Bij bolachas staat zijn laatste. Nieuwe van Current 93 ook erg goed. Vooral zwaar en veel gitaar. Mahakali van Jarboe maakt de top3 vol.

    Verder verrassend: Polly Scattergood noemde je zelf al. Daar mag Daisy Chapman wat mij betreft bij. Aziaatjes met gitaren: Detroit7, Who the bitch, LAZYgunsBRISKY, Pinky Doodle Poodle, Scars borough en TsuShiMaMiRe.

Leave a Reply