Aan het kruis genageld

Daar hangt hij weer. Aan het kruis genageld. Hij is er niet aan opgehangen. Hij heeft zichzelf er aan opgehangen. Volledig vrijwillig. Geen dwang. Uit eigen beweging. Voor de zoveelste keer. Een nagel door zijn rechtervoet. Een nagel door zijn linker voet. Een nagel door zijn linker hand. De rechter hand vrij. Daar is zonder derde hand geen nagel door heen te krijgen.

Zijn rechter hand vrij, omdat hij zich nooit volledig aan het kruis nagelt. Altijd de rechter hand vrij om te kunnen ontsnappen. Om met de klauwhamer de drie nagels die hij door zijn ledematen heeft geslagen weer los te kunnen krijgen. Niet omdat hij weer los wil komen, maar omdat hij weer los moet komen. Tegen zijn zin.

Nee, hij hangt daar niet uit een religieuze overweging. Nu niet en de vorige keren ook niet. Hij hangt daar niet om tot Jezus te komen. Niet om zichzelf met Jezus te vergelijken. Niet om de pijn die Jezus voor zijn mensen heeft ondergaan te ondergaan. Niet omdat hij niet aan Jezus kan tippen. Hij heeft niets met Jezus.

Het kruis waar hij zich keer op keer aan vast nagelt is een symbool. Een symbool voor zijn doorzettingsvermogen. Een symbool voor zijn wil en verlangen. Voor zijn dromen. Voor zijn er altijd voor gaan. Of is het een symbool voor zijn naiviteit? Voor zijn gebrek aan realiteit? Maakt hij zich keer op keer weer los uit eigen wil? Uit eigen inzicht of maakt hij zich weer los, omdat hij niet anders kan? Omdat het geen zin heeft om langer te blijven hangen? Omdat zijn wil en zijn verlangen niet genoeg meer zijn. Wil en verlangen zijn nutteloos zonder meewerkend doel of begeerte.

Daar hangt hij weer. Aan het kruis genageld. Hij is er niet aan opgehangen. Hij heeft zichzelf er aan opgehangen. Volledig vrijwillig. Geen dwang. Uit eigen beweging. Voor de zoveelste keer. Hij hangt er al een tijdje. Lang genoeg om zichzelf vragen te stellen. Vragen over het nut van deze kruisiging. Is er dit keer wel een meewerkend doel of begeerte? Heeft zijn doorzettingsvermogen dit keer wel zin? Zal zijn droom dit keer wel uitkomen? Eindelijk?

Hij hangt daar en vraagt het zich af. Bij een ontkennende uitkomst heeft hij altijd de klauwhamer in zijn rechterhand om de nagels uit zijn voeten en linker hand te trekken. Van het kruis af stappen en verder gaan. Op naar het volgende kruis. Het onvermijdelijke volgende kruis.

Ontkent hij bewust dat hij dit keer geen klauwhamer, maar een gewone hamer in zijn rechter hand heeft? Weet hij het niet of wil hij het niet weten? Van dit kruis zal hij nooit meer los zal komen. Hij weet het. Uit vrije wil.

2 Responses to “Aan het kruis genageld”

  1. tkorsel Says:

    mooie allegorie!!!!! niet helemaal zeker waar ie voor staat, maar dat komt waarschijnlijk door het feit dat iedereen zijn eigen kruis draagt…

  2. Polle Says:

    Heel mooi stuk. Aan het kruis uit vrije wil. Ik denk dat iedereen periodes heeft waarbinnen hij of zij iets dergelijks doet. Ik ga er nog eens over nadenken.

Leave a Reply