De platen van 2009 (so far) deel 1

Een fijn muzikaal jaar is 2009 tot nu toe. Ik ging al naar een paar goede concerten, maar vooral op het gebied van platen is 2009 een fijn jaar tot nu toe. Aangezien we de eerste 6 maanden reeds achter ons hebben vind ik het tijd worden voor een overzicht van tot nu toe verschenen platen. Het aanbod is namelijk tot nu toe zo fijn dat als het de tweede helft van het jaar zo door gaat de lijst aan het eind van het jaar te lang gaat worden.

Beirut-March Of The Zatopec

De nieuwe van Beirut klinkt een beetje als een tussendoortje. Slecht is het niet, maar het is geen Flying Cup Club. Die plaat is natuurlijk ook lastig te evenaren, maar helemaal bevredigend klinkt March Of The Zatopac niet. De eerste helft is prima te pruimen en bestaat uit de unieke Beirut mix van balkan en chanson. De tweede helft bestaat uit oud werk dat Zach Condon opnam onder de naam Realpeople en is merendeels electronisch en een stuk minder leuk. Moet dit tussendoortje beschouwd worden als een product van de vermoeidheid die Zach in 2008 ook verschillende concerten deed afzeggen en is hij stiekem achter de schermen aan het werken aan een plaat die er wel helemaal toe doet? Laten we het hopen, want Zach Condon blijft een unieke jonge hond van net 20.

Black Lips-200 Million Thousand

De Black Lips worden al jaren achtervolgd door het op het podium in je eigen mond piesen verhaal. Ik file dat verhaal onder verzinsels, want nergens op het wereldwijde web is er in dit mobiele telefoon met camera tijdperk ook maar enig bewijs van deze actie vinden. De Black Lips hebben zelf overigens helemaal geen last van dit verhaal (als ze het niet al zelf de wereld in geholpen hebben) en gaan onverschrokken door met touren en platen uitbrengen. Ik vind dit hun beste so far. Hun meest toegankelijke ook. Op vorige platen stonden nog wel eens nummers die zelfs ik onder de noemer herrie plaats, op 200 Million Thousand niets dan aanstekelijke flowerpunk. Van begin tot eind doordrenkt met drank, drugs en een gezonde dosis humor. De Black Lips klinken af en toe als de…kom…de… Zei er iemand Rolling Stones?

Crystal Antlers-Tentacles

Long Beach California inspireert niet alleen tot zomerse surfklanken laten de Crystal Antlers horen op Tentacles. Uit die sunny beach town komt ook lekkere half hysterische psychedelische punk soul. Tentacles is geen plaat die je opzet als je ouders op visite zijn. Niet omdat hij te wild is, maar onrustig is het wel. Onrustig in de goede zin van het woord. Zanger bassist Jonny Bell krijst zonder te schreeuwen. Drummer Kevin Stuart rammelt en rommelt de basis. Een overheersende rol is er voor Victor Rodriquez zijn orgel en ik ben gek op orgeltjes! Tussen de hysterie, de rommel en de punk klinken heerlijk soul pareltjes door. Even voorbij de eerste indruk luisteren en u hoort de schoonheid van de Chrystal Antlers.

Dan Auerbach-Keep It Hid

En opeens was daar een solo plaat van de gitaar helft van de Black Keys. Dan Auerbach doet het even zonder zijn drummaat Patrick Carney. Waar ik de Black Keys al van plaat tot plaat vond groeien, met als voorlopig hoogtepunt het vorig jaar verschenen Attack And Release, gooit Dan er solo nog een schepje bovenop. Keep It Hid is een prachtige plaat geworden. Gevoelig. Mooi. Sterk. Schitterend. Nog meer superlatieven? Top! Het was wel even een gek gezicht om de man opeens zonder baard te zien in de Melkweg.

Decemberists-The Hazards Of Love

Wat valt er nog te zeggen over The Hazards Of Love dat ik nog niet in mijn recensie op Eeuwig Weekend heb gezegd? Niet veel meer dan dat ik bij alles dat ik daar gezegd heb blijf. Een geweldige (concept)plaat die ook nu 3 maanden later nog steeds mijn favoriet voor de titel beste plaat van 2009 is. En kom nu maar op met die tour. En snel een beetje!

Art Brut-Art Brut vs. Satan

Als eerste moest ik heel erg aan Bromheads Jacket denken, maar dan minder punk. Art Brut vs. Satan is een heerlijke vrolijke plaat. Fijne wijde open productie die zelfs rommelig klinkt (gedaan door Frank Black). Het hoe en waarom daarvan en de onzin van als U2 willen klinken wordt dan ook bezongen in Slap Dash For No Cash. Op en top Engels klinkt het. Liedjes over katers (van de drank), tweede hands platen en ode’s aan het openbaar vervoer. Een op en top vrolijk maker.

Nee u kunt niet reageren. Dat kunt u na deel 3 van dit overzicht. Dan hoor ik graag welke platen u graag mag tot nu toe in 2009 en wat ik eventueel gemist heb.

Comments are closed.